همه روز روزه بودن همه شب نماز کردن

                                                    همه ساله حج نمودن سفر حجاز کردن

زمدینه تا به کعبه  سر و پا برهنه رفتن

                                                 دو لب از برای لبیک به وظیفه باز کردن

به مساجد ومعابر همه اعتکاف جستن

                                                ز ملاهی و مناهی همه احتراز کردن

شب جمعه ها نخفتن  به خدای راز گفتن

                                               ز وجود بی نیازش طلب نیاز کردن

به خدا که هیچ کس را ثمر آنقدر نباشد

                                               که به روی نا امیدی در بسته باز کردن

...

.

.

.

شیخ بهایی (ره)